زمين باقى مگذار ! حضرت ابراهيم عليه السلام درخواست زنده شدن مرده نمود ؛ اجابت يافت : رَبِّ أَرِنى كَيْفَ تُحْىِ الْمَوْتى ؛ « 1 » پروردگارا ! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده مىكنى ! حضرت موسى عليه السلام طلب كرد كه خداوند اموال فرعونيان را نابود سازد و دريا را بر او بشكافد ، حضرت يوسف عليه السلام زندان طلبيد ، حضرت زكريّا عليه السلام فرزند صالح خواست ، حضرت عيسى عليه السلام مائده خواست ، حضرت يونس عليه السلام براى قومش كيفر طلبيد وبالاخره پيامبر اسلام تغيير قبله خواست ؛ همهء اين درخواستها به درجهء اجابت رسيد . حال اگر شخصى آنها را پس از رحلت نيز زنده و جاويد و والاترين مصداق آيهء زير بداند : وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فى سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْيآءٌ عَنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ؛ « 2 » و كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌اند ، مرده مپندار ! بلكه آنها زنده‌اند و نزد خداى خود روزى مىخورند . و به اين اميد ، متوسّل به ارواح آنها بشود كه وساطت كنند و خواسته‌هايش را از خدا بطلبند و شفيع و واسطه در برآوردن حوايجش باشند - آن هم با علم به اين كه ممكن است آنها وساطت را نپذيرند و يا آنكه خداوند وساطت آنها را نپذيرد و برآوردن هدفش را صلاح نبيند - ، آيا مىتوان گفت اين عمل حرام ، يا كفر است ؟ و اگر كفر است ! به چه دليل و به چه بيان ! بايد بى ترديد گفت نه شرك است و نه فسق بلكه اين رويّه از شئون اعتقاد به نبوّت و امامت و از لوازم تجليل مقام آنهاست .

--> ( 1 ) - بقره : 26 . ( 2 ) - آل عمران : 169 .